Veel mantelzorgers stuiten op een probleem wanneer zij hun eigen huisarts vragen om een medische verklaring. Het is belangrijk om te weten dat dit meestal geen onwil is, maar een gevolg van landelijke richtlijnen.
Waarom de huisarts vaak weigert
Volgens de richtlijnen van de artsenfederatie KNMG mag een behandelend arts geen medische verklaringen afgeven over de eigen patiënt waarin een oordeel wordt geveld over een juridisch of administratief belang (zoals de noodzaak voor een mantelzorgwoning). Dit is om de vertrouwensband tussen u en uw arts te beschermen.
Alternatieve bewijsvoering
Indien uw huisarts geen verklaring kan of mag afgeven, kunt u de zorgbehoefte op de volgende wijzen aantonen:
- De Wijkverpleegkundige: Een verpleegkundige (niveau 6) kan een zorgplan opstellen. Hierin wordt niet de diagnose, maar de feitelijke zorgbehoefte en de noodzaak van nabijheid vastgelegd. Dit wordt door vrijwel alle gemeenten geaccepteerd.
- Onafhankelijke medische keuring: U kunt een onafhankelijke arts (bijvoorbeeld via een gespecialiseerd adviesbureau) inschakelen om een sociaal-medisch advies op te stellen. Hoewel hier kosten aan verbonden zijn, biedt dit document een sterke juridische basis.
- Sociaal Wijkteam / Wmo-consulent: Een verslag van een keukentafelgesprek of een ondersteuningsplan vanuit de Wmo kan eveneens dienen als bewijs van de zorgsituatie.
Vraag uw gemeente vooraf specifiek welk type verklaring zij accepteren als uw huisarts de KNMG-richtlijnen volgt of neem contact op voor begeleiding.